My Linked Data publishing ‘platform’

Among the goals I had in mind for Companjen.name were to publish (parts of) my family tree so that others can benefit from it (without being bound to specific collaborative genealogy websites), and to play around with linked data (i.e. having a webspace to publish my own ‘minted’ URIs with data). I believe the second goal has been completed (and that the first can be achieved using the second).

Linked Data

Linked Data is based on using Uniform Resource Identifiers (URIs) for online and offline resources, that are dereferenceable via HTTP, so that at least useful information (i.e. metadata) about the resource is returned, if the resource itself cannot be returned. The machine-readable data format of choice is RDF, which should be serialized as RDF/XML (because all RDF parsers must be able to read that) and any other serialization I wish. For human agents it may be nice to have a data representation in HTML.

URI design

Because every URI is an identifier, we want to make sure they don’t break. I want the URIs I use to identify resources to be recognizable as such, and they need to be in my domain. Therefore I chose to have all URIs that may be used in my Linked Data to start with “http://companjen.name/id/”. (Resources can have many identifiers, so I can easily add another one to resources that already have URIs.)

What comes after the namespace prefix can take many forms; I haven’t decided yet. I do think it is nice to reserve filetype extensions for the associated data representations, i.e. “.html” for HTML, “.rdf” for RDF/XML and “.ttl” for Turtle documents.

How it works

My hosting provider allows me to use PHP, .htaccess files and MySQL, all of which I used to create the “platform”. It is composed of the PHP Content Negotiation library from ptlis.net, the PHP RDF library ARC2, two custom PHP scripts and a .htaccess file.

Since all URIs that I want to use have the same path “/id/”, but I don’t want to keep HTML, RDF/XML and Turtle files of every resource, I wrote some RewriteRules (helped by looking at Neil Crosby’s beginner’s guide) in the .htaccess file in the document root to redirect the request to a content negotiating PHP script. That script lets the Content Negotiation library determine the best content type based on the Accept header in the HTTP request and sends the user to the URI appended with .rdf, .ttl or .html via HTTP 303 See Other.

The HTTP client will then look up the new URI. Since the requested path will still contain “/id/”, mod_rewrite will catch the request, but another rule points to a PHP script that queries the ARC triplestore and puts it in the requested format (RDF/XML and Turtle are created by ARC itself, HTML is created by filling a template).

What you get when you look up something in the /id/ space, is the result of a simple “DESCRIBE <URI>” request to the triplestore, which is somewhat limited: it will only return triples with <URI> as subject. This gives some context (one of the principles of Linked Data), but it may be very interesting to know in what triples the resource is used as object or property (if applicable).

Future work

Apart from making the results more interesting by returning triples that have the URI in the property or object part, there is more to do to mature the platform.

First and foremost: fill the triplestore. There are things that I’d like to publish myself, instead of giving them away to commercial parties from whom I can only access them through controlled APIs. I already mentioned my family tree, but another example is concerts I visit. Let Last.fm, Songkick, Resident Advisor get that info from my triplestore, so that I only have to create the info once and keep control over it. Or maybe the concert venue will find my data on Sindice and display my review on the concert’s page. Oh, the possibilities of the Semantic Web…

As more data will become available in the triplestore, it makes sense to describe the different datasets using the Vocabulary of Interlinked Datasets (VoID) and put a link to the VoID document at the .well-known location. My family tree will be a nameable dataset, for example, with links to DBpedia, perhaps GeoNames and perhaps eventually online birth, marriage and death records.

The current HTML template is a table with columns Subject, Property and Object. A templating engine that has templates for different resource types would be a nice start, so that e.g. a person in my family tree will be displayed with a photo and birth and death dates like genealogy websites usually do (e.g. ” for marriage). Maybe there are browsers/editors for linked data family trees already, but looking for them is also future work.

Now to ‘mint’ a URI for myself: http://companjen.name/id/BC. Look it up if you like!

Monument voor Charlie

Verder dan de balie ben ik er nooit gekomen. Daarachter waren altijd (vooral na de laatste verbouwing) heel veel schermen waarop de bewaking de UT in de gaten hield. Naast het gebouw heb ik mensen de weg gewezen als parkeerverwijzer. Meestal heb ik zonder veel aandacht aan het gebouw te besteden doorgefietst.

Foto van portiersloge Charlie
Charlie, gezien vanaf het vroegere viaduct

Maar Charlie is al een tijdje weg – relatief kort na de laatste (best wel flinke) verbouwing werd het gesloopt om ruimte te maken voor meer rijbanen die aansluiten op het Grote Kruispunt op de Hengelosestraat. En om de openheid van de campus te bevorderen.

Behalve de functie van centrale werkplek van de beveiliging van de UT, had Charlie nog enkele functies. Het was een plek om af te spreken om naar de stad, het zwembad of Hengelo te gaan. Het was het moment dat je wist dat je de Universiteit binnenging. Het was een enigszins dynamisch monument, waarmee de universiteit de voetbalclub aanmoedigde en later feliciteerde, waar een auto tegenaan reed, waarop een groot geperforeerd stuk metaal het logo liet schijnen en dat natuurlijk refereerde aan Checkpoint Charlie in Berlijn. Het hoorde echt bij de interessante architectuur van de campus.

Universiteit Twente wenst FC Twente succes!
Universiteit Twente wenst FC Twente succes! (foto gevonden bij Enschede aan zee)

In verschillende contexten werd de plek waar Charlie stond inmiddels “hoofdingang van de UT” genoemd. Onder studenten die niet dit collegejaar zijn begonnen en dus Charlie nog hebben meegemaakt wordt de plek nog wel eens Charlie genoemd. “Zullen we afspreken bij waar Charlie stond?” bekt niet zo lekker en niet iedereen weet waar je het over hebt.

8 opties

Al een tijd geleden kwam in mij het idee op dat de functie van Charlie als ontmoetingsplek en de naam Charlie als aanduiding voor hoofdingang behouden zouden moeten blijven.

In een brainstorm kwamen acht ideeën naar voren. Niet allemaal kunnen ze alle functies vervullen die de oude Charlie had, maar alle ontwerpen kunnen tenminste één van de functies vervullen. Hieronder staan ze in willekeurige volgorde.

Optie 1: Fotopaal

Iedereen die in Berlijn bij Checkpoint Charlie is geweest zal zich de betonnen paal kunnen herinneren met bovenaan twee foto’s – één van een Sovjetsoldaat, één van een Amerikaanse soldaat. In de variant voor op de campus staat aan de ene kant een foto van de directeur van het Kennispark en aan de andere kant Ed Brinksma als Rector Magnificus in het College van Bestuur van de UT.

Portret van Ed Brinksma als Rector Magnificus op een betonnen paal.
“Artist rendering” van een foto van Ed Brinksma op een betonnen paal

In dit monument zit weer een duidelijke verwijzing naar Checkpoint Charlie, het symboliseert de ‘opgeheven’ grens tussen universiteit en kennispark en je kunt erbij afspreken, mits het op een geschikte plek staat.

Optie 2: Standbeeld van een Charlie

Er zijn veel beroemde Charlies met (relatief) menselijke vormen. Charlie Brown (de cartoon), Charlie Chaplin, Charlie Sheen, Charlie Lownoise en nog veel meer die ik zo niet weet. Niet allemaal even geschikt om bij de ingang van een mooie universiteit te zetten, maar wel een echte Charlie om met de locatie te associëren en klein genoeg om realistisch gezien een standbeeldje van te maken, om bij te kunnen afspreken.

Optie 3: Standbeeld van een typische accesoire van de beveiliging

Op mijn kladblaadje staat een schets van een kleine Suzuki Jimny op een sokkel. De lichtblauwe Jimny met oranje zwaailichten heeft jaren op en rond de campus gereden, om de beveiligers snel ter plekke te brengen. De Jimny had het speelse uiterlijk van een lieve waakhond en stond vaak stoer naast zijn hok. Natuurlijk is Jimny niet hetzelfde als Charlie en was Charlie niet de naam van de Jimny (zover ik weet), maar de referentie is (voorlopig) voor velen duidelijk.

Optie 4: Informatiebord met foto

Behoeft weinig uitleg, lijkt me. Een goed geplaatst bord wordt door veel mensen tenminste één keer bekeken en kan daarmee de herinnering aan Charlie warmhouden. Maar om een bord de naam Charlie te geven gaat zelfs mij te ver. Hooguit kan het bord de associatie van de naam Charlie met de locatie in stand houden.

Tekening van informatiebord over Charlie
Informatiebord over Charlie

Optie 5: Poort Charlie

Je zou ook onder de poort Charlie kunnen doorrijden. Zoals de nieuwe verkeerslichten boven de uitgang van de campus hangen, zou aan de andere kant misschien het woord Charlie boven de weg kunnen hangen. Het zou natuurlijk betekenen dat je er steeds onderdoor gaat en dat is wel opdringeriger dan een gebouw waarvan sommigen de naam na jaren nog niet weten. Aan de andere kant: zo associeer je een doorgang met een naam. Nou ja.

Optie 6: Charlie op de weg

Met zoveel asfalt is er vast wel plaats voor een mooie C (in het radioalfabet Charlie) op de in- en uitgaande rijstroken. Ze vallen wel op en leggen de link tussen locatie en naam, maar zijn een stuk minder opdringerig. Een variant op deze optie is de naam op alle wegdelen volledig op het wegdek te schilderen, of verdeeld over de verschillende wegdelen.

Schets van hoofdingang UT met C (Charlie) op het wegdek
De Charlie uit het radioalfabet op het wegdek bij de hoofdingang

Optie 7: Originele letters

Zoals elk gebouw op de campus had het gebouw Charlie de naam op de gevel. Voor de mensen die die naam nooit was opgevallen, moeten de letters verkeerd hebben gehangen, maar ze zijn er zeker geweest. Als ze nog bestaan (zoals de letters “format c:”, het creatief verminkte “informatica”, zich nog in de Zilverling moeten bevinden), kunnen ze een ereplaats krijgen op hun oude plek. Boven op een stevige paal kunnen ze een mooi plaatsnaambord vormen en iedere voorbijganger tonen waar Charlie is.

Optie 8: Charlie op het muurtje

Wederom een soort poort, maar, al zeg ik het zelf, wel een smaakvolle. Niet dat de andere bij voorbaat niet smaakvol zijn, maar toch.
Nu de hoofdingang klaar lijkt te zijn (op het monument na, natuurlijk), is goed te zien wat de komende jaren dagelijks door honderden tot meer dan duizend mensen wordt gepasseerd. Auto’s gaan over het asfalt, fietsers en voetgangers moeten het doen met tegels. De wegdelen zijn van gescheiden door lage muurtjes. Laag, maar hoog genoeg voor “Charlie” in mooie letters op de stenen geschilderd. Langs elk wegdeel een keer, zodat het altijd duidelijk is dat je langs Charlie fietst, loopt of rijdt.

Schets van de tekst Charlie op een muurtje langs een weg van tegels
Charlie als locatie aangegeven op een muurtje langs het voet-/fietspad bij de hoofdingang van de UT

Tot slot

Ben ik gek om zoiets voor te stellen? Hangt waarschijnlijk af van wie je het vraagt. Sommigen snappen helemaal niet dat het gebouw weg moest. Zij willen het gebouw terug. Ik was zelf enigszins verbaasd dat het hele kruispunt op de schop moest en het viaduct moest verdwijnen (ik was niet alleen), al wil ik toegeven dat het resultaat ook wel wat heeft. Ja, we staan wel allemaal stil voor de verkeerslichten waar veel mensen eerder konden doorrijden. Maar laten we nu ‘genieten’ van het nieuwe kruispunt, het verse asfalt, het uitzicht; en laten we hopen dat men niet binnenkort besluit een nieuwe brug (of nog leuker: tunnel) te bouwen.

Er mag wel iets terugkomen op de plek van Charlie. De suggesties hierboven lijken me een mooi startpunt.